മലയാളം ഇൻഡിപെൻഡന്റ് മ്യൂസിക് വിപ്ലവവും സ്വതന്ത്ര സംഗീത ബാൻഡുകളുടെ കുതിപ്പും

ഉള്ളടക്കം

1. മലയാളം ഇൻഡിപെൻഡന്റ് മ്യൂസിക് ചരിത്രവും അവിയൽ-തൈക്കൂടം ബ്രിഡ്ജ് യുഗവും
2. തെരുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയം സംസാരിക്കുന്ന മലയാളം ഹിപ് ഹോപ്പും റാപ്പർമാരും
3. മലബാർ തരംഗവും മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെ ആധുനിക പരിവർത്തനവും
4. സ്പോട്ടിഫൈയും യൂട്യൂബും: ഡിജിറ്റൽ സ്ട്രീമിംഗ് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ
5. സിനിമാ സംഗീതവും ഇൻഡി സംഗീതവും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യം
6. ലൈവ് കൺസേർട്ടുകളും കാമ്പസ് ഫെസ്റ്റിവലുകളും സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക മാറ്റം
7. ഇൻഡി സംഗീത വ്യവസായം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും സാധ്യതകളും
8. ഉപസംഹാരം
9. സ്രോതസ്സുകൾ

മലയാളിയുടെ കാതുകളിൽ പതിറ്റാണ്ടുകളായി കൊടികുത്തിവാണിരുന്ന സിനിമാ സംഗീതത്തിന്റെ (Playback Music) കുത്തക തകർത്തെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കേരളത്തിൽ സമാന്തരമായി രൂപപ്പെട്ട ‘മലയാളം ഇൻഡിപെൻഡന്റ് മ്യൂസിക്’ (Malayalam Independent Music) പ്രസ്ഥാനം ഇന്ന് സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലാണ്. ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ കഥാസന്ദർഭങ്ങൾക്കും നിർമ്മാതാക്കളുടെ വാണിജ്യ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ, സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയവും തെരുവിന്റെ അനുഭവങ്ങളും ഹൃദയവികാരങ്ങളും തുറന്നുപാടുന്ന സ്വതന്ത്ര സംഗീത ബാൻഡുകളും ഹിപ് ഹോപ്പ് (Hip-Hop) കലാകാരന്മാരും മലയാള സംഗീത ലോകത്തിന്റെ മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു. യൂട്യൂബും സ്പോട്ടിഫൈയും അടക്കമുള്ള ഡിജിറ്റൽ സ്ട്രീമിംഗ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലൂടെ ആഗോള തലത്തിൽ തരംഗമാകുന്ന മലയാളം ഇൻഡി സംഗീതം ഒരു സ്വതന്ത്ര വ്യവസായ ശാഖയായി അതിവേഗം വളരുകയാണ്.

അവിയലും (Avial) തൈക്കൂടം ബ്രിഡ്ജും (Thaikkudam Bridge) മസാല കോഫിയും പകർന്നുനൽകിയ റോക്ക്-ഫോക്ക് ഫ്യൂഷൻ അടിത്തറയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഇന്ന് ഡബ്സി (Dabzee), ഫെജോ (Fejo), തിരുമാലി (ThirumaLi), വേടൻ (Vedan), ബേബി ജീൻ (Baby Jean), സ്ട്രീറ്റ് അക്കാദമിക്സ് (Street Academics) തുടങ്ങിയ റാപ്പർമാരിലൂടെ തെരുവിന്റെയും തദ്ദേശീയ ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെയും തീക്ഷ്ണമായ ആവിഷ്കാരമായി ഈ രംഗം വികസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗ്രാമീണ നാടൻപാട്ടുകളെയും മലബാർ ശൈലിയെയും ഇലക്ട്രോണിക് ബീറ്റുകളുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പുതിയ സംഗീത പരീക്ഷണങ്ങൾ യുവതലമുറയെ ആവേശഭരിതരാക്കുക മാത്രമല്ല, സിനിമ പോലും ഈ സ്വതന്ത്ര സംഗീതജ്ഞരുടെ മുൻപിൽ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന അസാധാരണമായ കാഴ്ചയ്ക്കും വഴിയൊരുക്കുന്നു.

സ്റ്റുഡിയോ കുത്തകകളുടെയും റെക്കോർഡ് ലേബലുകളുടെയും വാതിൽ കാത്തുനിൽക്കാതെ കിടപ്പുമുറികളിൽ സ്വന്തമായി നിർമ്മിച്ച സംഗീതം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നതാണ് ഈ വിപ്ലവത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം. വരേണ്യ സംഗീത സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും ജാതീയ-പ്രാദേശിക മുൻവിധികളെയും തച്ചുതകർത്തുകൊണ്ട് താഴെത്തട്ടിലെ ജനതയുടെ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ മലയാളം ഇൻഡി മ്യൂസിക്കിലൂടെ അലയടിക്കുന്നു. കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടത്തിൽ സ്വതന്ത്ര സംഗീതം സൃഷ്ടിച്ച വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളും അതിന്റെ സാമ്പത്തിക, സാങ്കേതിക അടിത്തറകളും സമഗ്രമായി വിലയിരുത്തുകയാണ് ഇവിടെ.

മലയാളം ഇൻഡിപെൻഡന്റ് മ്യൂസിക് ചരിത്രവും അവിയൽ-തൈക്കൂടം ബ്രിഡ്ജ് യുഗവും

കേരളത്തിലെ ബാൻഡ് സംസ്കാരത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന സവിശേഷത അവയുടെ സംഗീതത്തിലെ ഭാഷാതീതമായ ആകർഷണീയതയാണ്. മലയാളം വരികൾക്കൊപ്പം കർണാടക സംഗീതത്തിന്റെ രാഗങ്ങളും സൂഫി സംഗീതത്തിന്റെ ഭാവങ്ങളും ഇൻഡി റോക്കുമായി കലരുമ്പോൾ, ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള സംഗീതപ്രേമികളും ഈ ഗാനങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ബംഗളൂരു, ചെന്നൈ, മുംബൈ, ഹൈദരാബാദ് തുടങ്ങിയ മെട്രോ നഗരങ്ങളിലെ സംഗീതോത്സവങ്ങളിൽ മലയാളം ബാൻഡുകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന അഭൂതപൂർവ്വമായ ജനപിന്തുണ പ്രാദേശിക ഭാഷാ വേലിക്കെട്ടുകൾ തകർക്കുന്ന ഒന്നാണ്. വരികളുടെ അർത്ഥം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകാത്തവർ പോലും മലയാളം ഇൻഡി ട്രാക്കുകളുടെ താളത്തിലും ആലാപന തീവ്രതയിലും ലയിച്ചുചേരുന്ന കാഴ്ച സംഗീതത്തിന്റെ സാർവ്വലൗകികതയെ വിളംബരം ചെയ്യുന്നു.

മലയാളത്തിലെ സ്വതന്ത്ര സംഗീതത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ 2000-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ റോക്ക് സംഗീതത്തെ നാടൻ മലയാളവുമായി ഇണക്കിച്ചേർത്ത ‘അവിയൽ’ (Avial) എന്ന ബാൻഡ് സൃഷ്ടിച്ച മാറ്റം വിസ്മരിക്കാനാവില്ല. റോളിംഗ് സ്റ്റോൺ ഇന്ത്യ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുപോലെ, കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന അവിയൽ ബാൻഡ്, പാശ്ചാത്യ ആൾട്ടർനേറ്റീവ് റോക്കിന്റെ ഗിറ്റാർ റിഫുകൾക്കൊപ്പം മലയാള നാടൻ ശൈലിയും കവിതകളും ചേർത്തുവെച്ച് ‘മലയാളം റോക്ക്’ എന്ന പുതിയൊരു ശാഖയ്ക്ക് തന്നെ തുടക്കമിട്ടു. ‘നട നട’, ‘ആനക്കള്ളൻ’ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ കേരളത്തിലെയും വിദേശത്തെയും കാമ്പസുകളിൽ ഒരു പുതിയ സംഗീത വിപ്ലവത്തിന്റെ വിത്തുപാകി.

തുടർന്ന് 2013-ൽ കപ്പ ടിവിയുടെ മ്യൂസിക് മോജോയിലൂടെ രംഗത്തെത്തിയ ‘തൈക്കൂടം ബ്രിഡ്ജ്’ (Thaikkudam Bridge) സ്വതന്ത്ര സംഗീതത്തെ കുടുംബ സദസ്സുകളിലേക്ക് വരെ എത്തിച്ച ജനകീയ പ്രതിഭാസമായി മാറി. ഗോവിന്ദ് വസന്തയുടെയും സിദ്ധാർത്ഥ് മേനോന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു ഡസനിലധികം കലാകാരന്മാർ അണിനിരന്ന ബാൻഡ് ‘ഫിഷ് റോക്ക്’ (Fish Rock), ‘നവരസം’ (Navarasam) തുടങ്ങിയ ഐതിഹാസിക ട്രാക്കുകളിലൂടെ മലയാള സംഗീതത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു. പിന്നീട് ഉയർന്നുവന്ന മസാല കോഫി (Masala Coffee), അഗം (Agam), വെൻ ചായ് മെറ്റ് ടോസ്റ്റ് (When Chai Met Toast) തുടങ്ങിയ ബാൻഡുകൾ സ്വതന്ത്ര സംഗീതം എന്നത് ഉപജീവനത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന മാർഗ്ഗമാണെന്ന് തെളിയിച്ചു.

ഈ ബാൻഡുകൾ മലയാള സിനിമയിലെ പിന്നണി ഗായക സംസ്കാരത്തിന് വലിയൊരു ബദൽ മുന്നോട്ടുവെച്ചു. സിനിമാറ്റിക് ഗാനങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കമ്പോസിഷനുകൾ കൊണ്ട് വലിയ സ്റ്റേഡിയം കൺസേർട്ടുകൾ നടത്താമെന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് ടിക്കറ്റുകൾ വിറ്റഴിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നും അവർ തെളിയിച്ചു. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലും യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലുമുള്ള മലയാളി പ്രവാസികൾക്കിടയിൽ ഈ ബാൻഡുകൾക്ക് ലഭിച്ച അഭൂതപൂർവ്വമായ സ്വീകാര്യത മലയാളം സ്വതന്ത്ര സംഗീതത്തിന് ഒരു ആഗോള വിപണി തുറന്നുകൊടുത്തു.

തെരുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയം സംസാരിക്കുന്ന മലയാളം ഹിപ് ഹോപ്പും റാപ്പർമാരും

ബാൻഡ് സംഗീതത്തിന്റെ ആദ്യ തരംഗത്തിന് ശേഷം കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടയിൽ കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായ ഏറ്റവും വലിയ സംഗീത സ്ഫോടനമാണ് മലയാളം ഹിപ് ഹോപ്പിന്റെയും (Hip-Hop) റാപ്പിന്റെയും ഉദയം. അമേരിക്കൻ തെരുവുകളിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരുടെ പ്രതിഷേധ സ്വരമായി പിറവിയെടുത്ത ഹിപ് ഹോപ്പ് സംസ്കാരത്തെ കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളുമായി അതിവിദഗ്ദ്ധമായി ഇണക്കിച്ചേർക്കാൻ ഇവിടുത്തെ സ്വതന്ത്ര റാപ്പർമാർക്ക് സാധിച്ചു. സ്ട്രീറ്റ് അക്കാദമിക്സ് (Street Academics) എന്ന കൊച്ചി കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഹിപ് ഹോപ്പ് കളക്ടീവാണ് ഇതിന് ആദ്യകാലത്ത് താത്ത്വിക അടിത്തറ നൽകിയത്.

റോളിംഗ് സ്റ്റോൺ ഇന്ത്യ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതനുസരിച്ച്, കോട്ടയം സ്വദേശിയായ വിഷ്ണു എം.എസ് അഥവാ ‘തിരുമാലി’ (ThirumaLi) 2019-ൽ പുറത്തിറക്കിയ ‘മലയാളി ഡാ’ (Malayali Da) എന്ന ട്രാക്ക് മലയാളം റാപ്പിനെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളും നൊസ്റ്റാൾജിയയും തൊഴിലില്ലായ്മയും സരസമായി അവതരിപ്പിച്ച തിരുമാലി, മലയാളത്തിൽ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള പ്രാസഭംഗിയോടെയുള്ള റാപ്പ് സാധ്യമാണെന്ന് തെളിയിച്ചു. ഒപ്പം കൊച്ചിയിലെ ഫെജോ (Fejo) ‘വേറെ ലെവൽ’, ‘കൂട്ടിലിട്ട തത്ത’ തുടങ്ങിയ പാട്ടുകളിലൂടെ സാധാരണ ചെറുപ്പക്കാരുടെ നിത്യജീവിത പോരാട്ടങ്ങളെ പാടി.

അതേസമയം തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുള്ള വേടൻ (Vedan) ‘വോയ്സ് ഓഫ് ദ വോയ്സ്ലെസ്’ (Voice of the Voiceless), ‘വാ’ (Vaa) തുടങ്ങിയ ട്രാക്കുകളിലൂടെ ദളിത്-ബഹുജൻ രാഷ്ട്രീയവും ഭരണകൂട വേട്ടകളും തുറന്നുകാട്ടി സംഗീതത്തെ തീക്ഷ്ണമായ സാമൂഹിക പ്രതിരോധായുധമാക്കി മാറ്റി. വരേണ്യ ഭാഷാ പദാവലികളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ് സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ സംസാരഭാഷയെ സംഗീതത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ഈ റാപ്പർമാർക്ക് കഴിഞ്ഞു. ജാതിവിവേചനവും തൊഴിൽ ചൂഷണങ്ങളും അധികാര വർഗ്ഗത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരങ്ങളും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ തുറന്നുകാട്ടുന്ന ഇവരുടെ വരികൾ യുവതലമുറയിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.

മലബാർ തരംഗവും മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെ ആധുനിക പരിവർത്തനവും

മലയാള മണ്ണിന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം അന്താരാഷ്ട്ര സംഗീത ഭൂപടത്തിൽ ചരിത്രം കുറിച്ച ഒന്നായിരുന്നു മലപ്പുറം പൊന്നാനിയിൽ വേരുകളുള്ള സൂരജ് ചെറുകാട്ട് അഥവാ ‘ഹനുമാൻകൈൻഡ്’ (Hanumankind) പുറത്തിറക്കിയ ‘ബിഗ് ഡോഗ്സ്’ (Big Dawgs) എന്ന ഗ്ലോബൽ ഹിപ് ഹോപ്പ് ട്രാക്ക്. മലപ്പുറത്തെ മരണക്കിണറ്റിൽ (Well of Death) ചിത്രീകരിച്ച ഈ ഗാനത്തിന്റെ ദൃശ്യാവിഷ്കാരം ആഗോളതലത്തിൽ കോടിക്കണക്കിന് കാഴ്ചക്കാരെ നേടി ബിൽബോർഡ് ഗ്ലോബൽ ചാർട്ടുകളിൽ വരെ ഇടംപിടിച്ചു. പ്രാദേശിക പശ്ചാത്തലത്തെ ആഗോള നിലവാരത്തിലുള്ള വിഷ്വൽ എസ്തറ്റിക്സുമായി സംയോജിപ്പിച്ചാൽ ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലുള്ള സംഗീതപ്രേമികളെയും വിസ്മയിപ്പിക്കാൻ കേരളത്തിലെ ഇൻഡി ആർട്ടിസ്റ്റുകൾക്ക് സാധിക്കുമെന്നതിന്റെ സുവർണ്ണ തെളിവായി ഈ ട്രാക്ക് മാറി.

സമീപകാലത്ത് മലയാള ഇൻഡി സംഗീത രംഗത്ത് സംഭവിച്ച ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായ പ്രതിഭാസമാണ് വടക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ‘മലബാർ തരംഗം’. മലപ്പുറം, കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ ജില്ലകളിലെ പ്രാദേശിക ഭാഷാഭേദങ്ങളും (Slang) മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെ ഈണങ്ങളും ഹിപ് ഹോപ്പ് സംസ്കാരവുമായി ചേർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ സംഗീത അനുഭവം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മലയാളികളെ കീഴടക്കി. ഇതിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറിയത് മലപ്പുറം സ്വദേശിയായ മുഹമ്മദ് ഫസൽ എന്ന ‘ഡബ്സി’ (Dabzee) ആണ്.

ദി ഹിന്ദു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതുപോലെ, ‘മണവാളൻ തഗ്ഗ്’ (Manavaalan Thug) എന്ന ഇൻഡി ട്രാക്കിലൂടെ തുടക്കം കുറിച്ച ഡബ്സി, തദ്ദേശീയ മലബാർ സംസ്കാരത്തെയും നാടൻ വരികളെയും ആഗോള ക്ലബ്ബ് ബീറ്റുകളുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് ’10 ഗല്ലി’ (10 Gully) ആൽബവും ആവേശം സിനിമയിലെ ‘ഇല്ലുമിനാറ്റി’ (Illuminati) എന്ന ചരിത്ര ഗാനവും ഡബ്സിയെ ഇന്ത്യൻ സംഗീതത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഇൻഡി ഐക്കണുകളിലൊന്നാക്കി മാറ്റി. ഒപ്പം ബേബി ജീൻ (Baby Jean) തങ്ങളുടെ വേറിട്ട ബാസ് വോയിസിലൂടെയും ‘തലക്കനം’, ‘കായി’ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങളിലൂടെയും മലബാർ റാപ്പിന് ആഗോള സ്വീകാര്യത നേടിക്കൊടുത്തു.

ദി ഹിന്ദു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതനുസരിച്ച്, നടനും റാപ്പറുമായ നീരജ് മാധവ് (NJ), ഡബ്സി, ബേബി ജീൻ എന്നിവരുമായി ചേർന്ന് പുറത്തിറക്കിയ ‘ബല്ലാത്ത ജാതി’ (Ballaatha Jaathi) എന്ന ഗാനം പുറത്തിറങ്ങി ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കോടിക്കണക്കിന് സ്ട്രീമിംഗുകൾ നേടി ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചു. മലബാർ ഫുട്ബോളിന്റെ ആവേശം പങ്കുവെച്ച മുഹ്സിൻ പരാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ‘പന്തൽച്ചാന്ത്’ പ്രോജക്റ്റും പ്രാദേശിക സാംസ്കാരിക സ്വത്വത്തെ ആധുനിക കലാരൂപമായി ഉയർത്തിക്കാട്ടി.

സ്പോട്ടിഫൈയും യൂട്യൂബും: ഡിജിറ്റൽ സ്ട്രീമിംഗ് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ

മലയാള സ്വതന്ത്ര സംഗീത രംഗത്ത് പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകൾ ഭേദിച്ച് തങ്ങളുടെ ശക്തമായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്ന വനിതാ സംഗീതജ്ഞരുടെ സാന്നിധ്യം വിപ്ലവകരമായ മാറ്റമാണ് കൊണ്ടുവരുന്നത്. ഗൗരി ലക്ഷ്മി (Gowry Lekshmi) സ്വന്തം രചനയിലും സംഗീതത്തിലും പുറത്തിറക്കിയ സ്വതന്ത്ര ഗാനങ്ങൾ വലിയ പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ നേടി. പിന്നണി ഗായിക സിത്താര കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ‘പ്രൊജക്റ്റ് മലബാറിക്കസ്’ (Project Malabaricus) നാടോടി സംഗീതത്തെയും റോക്ക് സംഗീതത്തെയും സമന്വയിപ്പിച്ച് വേദിയിൽ തീർക്കുന്ന ഊർജ്ജം അദ്ഭുതകരമാണ്. കൂടാതെ ഹനിയ നഫീസ (Haniya Nafisa) പുറത്തിറക്കിയ ‘മുൾച്ചെടി’, ‘പൂവ്’ തുടങ്ങിയ അക്കോസ്റ്റിക് ഇൻഡി ട്രാക്കുകളും സയനോര ഫിലിപ്പ്, അമൃത സുരേഷ് എന്നിവരുടെ സ്വതന്ത്ര പ്രൊജക്റ്റുകളും മലയാളം ഇൻഡി സംഗീതത്തിലെ സ്ത്രീ ശബ്ദങ്ങളെ ശക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇൻഡി സംഗീതത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വിജയത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ ഊർജ്ജം പകർന്നത് ഡിജിറ്റൽ ഓഡിയോ സ്ട്രീമിംഗ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളുടെ വിപ്ലവകരമായ വളർച്ചയാണ്. ദി ന്യൂസ് മിനിറ്റ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത കണക്കുകൾ പ്രകാരം, കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തിനിടയിൽ സ്പോട്ടിഫൈയിൽ (Spotify) മലയാള സംഗീതത്തിന്റെ ഉപഭോഗത്തിൽ 5,300 ശതമാനത്തിന്റെ അവിശ്വസനീയമായ വർദ്ധനവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. സിനിമ ഗാനങ്ങളേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഇൻഡി മ്യൂസിക് ട്രാക്കുകൾ ട്രെൻഡിംഗ് ചാർട്ടുകളിലും ആഗോള പ്ലേലിസ്റ്റുകളിലും ഇടംപിടിക്കുന്നു.

യൂട്യൂബ് മോണിറ്റൈസേഷൻ, സ്പോട്ടിഫൈ റോയൽറ്റി, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽസ് ട്രെൻഡുകൾ എന്നിവ വഴി സ്വതന്ത്ര സംഗീതജ്ഞർക്ക് കോടികളുടെ വാർഷിക വരുമാനമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. തിങ്ക് മ്യൂസിക്കിന്റെ ‘തിങ്ക് ഇൻഡി’ (Think Indie), മാസ് അപ്പീൽ ഇന്ത്യ (Mass Appeal India) തുടങ്ങിയ അന്താരാഷ്ട്ര റെക്കോർഡ് ലേബലുകൾ മലയാളത്തിലെ സ്വതന്ത്ര പ്രതിഭകളെ തേടിപ്പിടിച്ച് വലിയ കരാറുകൾ നൽകി ഒപ്പുവെക്കുന്നു. മുൻപ് സിനിമയിലെ ഒരു പാട്ടിന് വേണ്ടി സ്റ്റുഡിയോകളിൽ അവസരം കാത്തുനിന്ന ഗായകർക്ക് പകരം, ഇന്ന് സ്വന്തം യൂട്യൂബ് ചാനലിലൂടെ ആഗോള തലത്തിൽ സ്വന്തം ബ്രാൻഡ് കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് സാധിക്കുന്നു.

ഹോം സ്റ്റുഡിയോകളുടെയും ഡിജിറ്റൽ ഓഡിയോ വർക്ക്‌സ്റ്റേഷനുകളുടെയും (DAWs) ലഭ്യത വലിയ മൂലധനമില്ലാതെ തന്നെ ലോകോത്തര നിലവാരത്തിലുള്ള സംഗീതോൽപ്പാദനം സാധ്യമാക്കി. പാരിമൽ ഷെയ്സ് (Parimal Shais), സാം ജൈംറ്റ് (San Jaimt) തുടങ്ങിയ കഴിവുറ്റ മ്യൂസിക് പ്രൊഡ്യൂസർമാർ കിടപ്പുമുറികളിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്ന ബീറ്റുകൾ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരമുള്ള ഇന്റർനാഷണൽ ഇലക്ട്രോണിക് സംഗീതത്തോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണ്. ഈ സാങ്കേതിക ജനാധിപത്യവൽക്കരണം സിനിമയുടെ ആധിപത്യത്തിന് മേൽ സ്വതന്ത്ര സംഗീതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വിജയമായി മാറുന്നു.

സിനിമാ സംഗീതവും ഇൻഡി സംഗീതവും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യം

മുൻകാലങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്ര സംഗീതജ്ഞരെ ഒരു കൗതുകമായി മാത്രം കണ്ടിരുന്ന മലയാള ചലച്ചിത്ര ലോകം ഇന്ന് തങ്ങളുടെ സിനിമകളുടെ വിപണന വിജയത്തിനായി പൂർണ്ണമായും ഇൻഡി ആർട്ടിസ്റ്റുകളെ ആശ്രയിക്കുന്ന വിരോധാഭാസത്തിനാണ് കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. ദി ഹിന്ദു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതുപോലെ, ‘തല്ലുമാല’, ‘രോമാഞ്ചം’, ‘ആവേശം’, ‘വാഴ’, ‘മുറ’, ‘മാർക്കോ’ തുടങ്ങിയ സൂപ്പർഹിറ്റ് സിനിമകളുടെയെല്ലാം പ്രൊമോഷണൽ ട്രാക്കുകളും പ്രധാന ഗാനങ്ങളും ഇൻഡി ഹിപ് ഹോപ്പ് താരങ്ങളാണ് പാടി അഭിനയിച്ചത്.

സുഷിൻ ശ്യാം, വിഷ്ണു വിജയ്, ജേക്സ് ബിജോയ് തുടങ്ങിയ മുൻനിര സിനിമാ സംഗീത സംവിധായകർ പരമ്പരാഗത പിന്നണി ഗായകർക്ക് പകരം ഡബ്സി, ഫെജോ, ബേബി ജീൻ, ഹനുമാൻകൈൻഡ് (Hanumankind), എം.സി കൂപ്പർ (MC Couper) തുടങ്ങിയ ഇൻഡി റാപ്പർമാരെയാണ് തങ്ങളുടെ ഗാനങ്ങളുടെ ജീവവായുവായി മാറ്റുന്നത്. സ്വതന്ത്ര സംഗീത രംഗത്ത് നേടിയ ജനകീയ പിന്തുണയാണ് ഈ കലാകാരന്മാർക്ക് സിനിമയിലും വൻ വരവേൽപ്പ് നേടിക്കൊടുത്തത്. സിനിമയ്ക്ക് പാട്ട് നൽകിയ ശേഷവും തങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്ര സംഗീത പ്രൊജക്റ്റുകൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഇവർ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നത് പുതിയ കാലത്തിന്റെ നിലപാടാണ്.

ലൈവ് കൺസേർട്ടുകളും കാമ്പസ് ഫെസ്റ്റിവലുകളും സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാംസ്കാരിക മാറ്റം

കേരളത്തിലെ വിനോദ സംസ്കാരത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം സൃഷ്ടിച്ചത് ലൈവ് മ്യൂസിക് ഫെസ്റ്റിവലുകളുടെയും കാമ്പസ് കൺസേർട്ടുകളുടെയും വ്യാപനമാണ്. ‘ഓച്ച’ (Ocha Festival), ‘ഇൻഡി ഫെസ്റ്റ്’ തുടങ്ങിയ സ്വതന്ത്ര സംഗീതോത്സവങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് സംഗീതപ്രേമികളെയാണ് ആകർഷിക്കുന്നത്. കോളേജ് ആർട്സ് ഫെസ്റ്റിവലുകളിലും യൂണിയൻ ദിനങ്ങളിലും പരമ്പരാഗത ഗാനമേളകൾക്ക് പകരമായി ഇന്ന് ഇൻഡി ബാൻഡുകളും ഹിപ് ഹോപ്പ് ഷോകളുമാണ് പ്രധാന ഹൈലൈറ്റ്.

ഒരു മൈക്കും ഡി.ജെ കൺസോളും കൊണ്ട് സ്റ്റേഡിയങ്ങളെ ഇളക്കിമറിക്കാൻ ഈ കലാകാരന്മാർക്ക് സാധിക്കുന്നു. സാധാരണ ജനങ്ങളുമായി നേരിട്ട് സംവദിക്കുന്ന ഈ വേദി പ്രകടനങ്ങൾ യുവാക്കളിൽ വലിയ ഐക്യവും ഊർജ്ജവുമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. സിനിമയുടെ അദൃശ്യ ബിംബങ്ങൾക്ക് പകരം തങ്ങളുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ തന്നെ ഭാഷയിലും വേഷത്തിലും പാടുന്ന ഈ കലാകാരന്മാരെ ഒരു പുതിയ തലമുറ തങ്ങളുടെ ഹീറോകളായി നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു.

ഇൻഡി സംഗീത വ്യവസായം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും സാധ്യതകളും

ഭാവിയിൽ മലയാള ഇൻഡി സംഗീതത്തെ ഒരു സുസ്ഥിര സാമ്പത്തിക വ്യവസായമാക്കി മാറ്റുന്നതിന് കൂടുതൽ സ്വതന്ത്ര മ്യൂസിക് ഫെസ്റ്റിവലുകളും മ്യൂസിക് ടൂറിസവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന ഗ്ലാസ്റ്റൺബറി (Glastonbury) ഫെസ്റ്റിവൽ പോലെയോ, ഇന്ത്യയിലെ സൺബേൺ, എൻ.എച്ച്.7 വീക്കെൻഡർ പോലെയോ കേരളത്തിലെ കടൽത്തീരങ്ങളിലും മലയോരങ്ങളിലും പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമായ ഇൻഡി സംഗീതോത്സവങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ അത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ടൂറിസം വരുമാനത്തിനും വലിയ ഊർജ്ജമാകും. സിനിമയുടെ തണലില്ലാതെ സ്വന്തം കാലിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ ഇൻഡി ആർട്ടിസ്റ്റുകൾ കാണിക്കുന്ന ഈ ധീരത കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലമായ അടയാളമാണ്.

ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ സംഗീത നിർമ്മാണത്തിനുണ്ടായ സാങ്കേതിക വിപ്ലവവും ഡി.ഐ.വൈ (Do It Yourself – DIY) സംസ്കാരവും മലയാള ഇൻഡി സംഗീതത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുൻപ് ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ ചെലവിട്ട് വലിയ ശബ്ദലേഖന സ്റ്റുഡിയോകളിൽ മാത്രം സാധ്യമായിരുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള മ്യൂസിക് പ്രൊഡക്ഷൻ ഇന്ന് ഒരു ലാപ്‌ടോപ്പും ചെറിയ ഓഡിയോ ഇന്റർഫേസും മൈക്രോഫോണും ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വന്തം കിടപ്പുമുറികളിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കുന്നു. ഫ്രൂട്ടി ലൂപ്സ് (FL Studio), ആബ്ലെട്ടൺ ലൈവ് (Ableton Live), ലോജിക് പ്രോ തുടങ്ങിയ ആധുനിക സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തദ്ദേശീയ നാടോടി സംഗീത ഉപകരണങ്ങളായ തുടി, ചെണ്ട, ഇലത്താളം എന്നിവയുടെ സാമ്പിളുകൾ റെക്കോർഡ് ചെയ്ത് ഇലക്ട്രോണിക് ബീറ്റുകളാക്കി മാറ്റുന്ന സാങ്കേതിക വൈദഗ്ദ്ധ്യം പുതിയ തലമുറ സ്വായത്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

മലയാളം ഇൻഡി സംഗീതം വൻ വിജയങ്ങൾ കൊയ്യുമ്പോഴും അടിസ്ഥാനപരമായ പല വെല്ലുവിളികളും ഈ മേഖലയിൽ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, യൂട്യൂബിലും സ്പോട്ടിഫൈയിലും കോടിക്കണക്കിന് സ്ട്രീമുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ പരസ്യ വരുമാന നിരക്ക് (Ad Rates) പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ കുറവായതിനാൽ പല തുടക്കക്കാർക്കും സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ലൈവ് ഷോകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലമാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന ആശ്വാസം.

രണ്ടാമതായി, കേരളത്തിൽ രാത്രികാല ലൈവ് മ്യൂസിക് പരിപാടികൾ നടത്തുന്നതിന് പോലീസിന്റെയും തദ്ദേശ ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന കർശന നിയന്ത്രണങ്ങളും സമയപരിധികളും നൈറ്റ്-ലൈഫ് ഇക്കോണമിയെയും (Nightlife Economy) ഇൻഡി മ്യൂസിക് വെന്യൂകളെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. സുരക്ഷിതമായ വേദികളും ശബ്ദ നിയന്ത്രണ മാനദണ്ഡങ്ങളും ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ മ്യൂസിക് വെന്യൂകൾക്ക് അനുമതി നൽകാൻ സർക്കാർ തലത്തിൽ നയപരമായ മാറ്റങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. കൂടാതെ ഇൻഡ്യൻ പെർഫോമിംഗ് റൈറ്റ്സ് സൊസൈറ്റി (IPRS) വഴിയുള്ള പകർപ്പവകാശ റോയൽറ്റികൾ കൃത്യമായി ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഉപസംഹാരം

മലയാളം ഇൻഡിപെൻഡന്റ് മ്യൂസിക് എന്നത് കേവലമൊരു സംഗീത തരംഗമല്ല, മറിച്ച് വരേണ്യ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തെയും സിനിമാ കുത്തകകളെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് തദ്ദേശീയ സ്വത്വങ്ങൾ നടത്തിയ വിമോചന പോരാട്ടമാണ്. പടിഞ്ഞാറൻ റോക്കിന്റെയും ആഫ്രിക്കൻ ഹിപ് ഹോപ്പിന്റെയും ലഹരിയെ വള്ളുവനാടൻ നാട്ടുഭാഷയോടും മലബാർ തനിമയോടും ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ചെറുപ്പക്കാർ തീർത്തത് പുതിയൊരു ലോകോത്തര സംഗീത അനുഭവമാണ്. ശബ്ദമില്ലാത്ത മനുഷ്യർക്ക് വേണ്ടി ഉറക്കെ സംസാരിക്കാനും സ്വന്തം വേരുകളിൽ അഭിമാനം കൊള്ളാനും ഈ സംഗീതം പുതുതലമുറയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക സുസ്ഥിരതയും സർഗ്ഗാത്മക സ്വാതന്ത്ര്യവും പരസ്പരം കൈകോർക്കുമ്പോൾ, ഭാവി കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും വിപ്ലവകരമായ സാംസ്കാരിക കയറ്റുമതിയായി മലയാളം ഇൻഡി മ്യൂസിക് ചരിത്രത്തിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കും തീർച്ച.

സ്രോതസ്സുകൾ

• Rewind 2024: How the Malayalam music scene fared — The Hindu
• Malayalam actor Neeraj Madhav on pushing boundaries, his new hip-hop single ‘Ballaatha Jaathi’ — The Hindu
• Spotify says Malayalam music consumption grew by 5300% in 5 years — The News Minute
• ThirumaLi Is Redefining Nostalgia in Malayalam Hip-Hop — Rolling Stone India
• Avial — Rolling Stone India