ഉള്ളടക്കം
കാലാവസ്ഥാ പ്രതിസന്ധിക്കുള്ള ഒരു പുതിയ ആയുധം
കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ കുറയ്ക്കുന്നത് മാത്രം പോരാ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നേരത്തെ അടിഞ്ഞുകൂടിയ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ് നേരിട്ട് വലിച്ചെടുത്ത് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടതും ആവശ്യമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ നിന്നാണ് “ഡയറക്ട് എയർ ക്യാപ്‌ചർ” (Direct Air Capture, DAC) എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യ ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. വൻതോതിലുള്ള ഫാനുകളും രാസ ഫിൽട്ടറുകളും ഉപയോഗിച്ച് അന്തരീക്ഷ വായുവിൽ നിന്ന് CO₂ വേർതിരിച്ചെടുത്ത് ഭൂമിക്കടിയിൽ സ്ഥിരമായി സംഭരിക്കുകയോ ഉൽപ്പന്നങ്ങളാക്കി മാറ്റുകയോ ചെയ്യുന്ന ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ, 2026-ൽ വൻകിട നിക്ഷേപങ്ങളുടെയും അതേസമയം ഗുരുതരമായ ചോദ്യങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രത്തിലാണ്.
ഇന്നത്തെ ശേഷിയും ലക്ഷ്യങ്ങളും
ഇപ്പോൾ ലോകമെമ്പാടും പ്രവർത്തിക്കുന്ന കാർബൺ ക്യാപ്‌ചർ സൗകര്യങ്ങളുടെ മൊത്തം ശേഷി പ്രതിവർഷം 5 കോടി ടൺ (50 MtCO₂) മാത്രമാണ് — ആഗോള വാർഷിക കാർബൺ പുറന്തള്ളലിന്റെ (ഏകദേശം 3,700 കോടി ടൺ) ഒരു ചെറിയ അംശം മാത്രം (StartUs Insights). ഏകദേശം 45 വാണിജ്യ സൗകര്യങ്ങളും, 77 CCS (Carbon Capture and Storage) പദ്ധതികളും നിലവിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, 47 എണ്ണം കൂടി നിർമാണത്തിലാണ് (StartUs Insights).
2030-ഓടെ ഈ ശേഷി പ്രതിവർഷം 43 കോടി ടൺ (430 MtCO₂) ആയി ഉയർത്താനാണ് വ്യവസായത്തിന്റെ പദ്ധതി — അതായത് ഇപ്പോഴത്തേതിന്റെ എട്ടിരട്ടിയിലധികം വളർച്ച (StartUs Insights). 2017 മുതൽ ഈ മേഖലയിലെ പദ്ധതി പൈപ്പ്‌ലൈൻ പ്രതിവർഷം 32 ശതമാനം എന്ന നിരക്കിൽ വളർന്നിട്ടുണ്ട് (StartUs Insights). ഡയറക്ട് എയർ ക്യാപ്‌ചർ മാത്രം എടുത്താൽ, 2030-ഓടെ ആഗോള പൈപ്പ്‌ലൈനിൽ 55 ലക്ഷം ടൺ (5.5 Mt) വാർഷിക ശേഷിയാണ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് (ESI Intelligence Brief).
നിക്ഷേപവും വിപണി വളർച്ചയും
2023-ൽ മാത്രം കാർബൺ ക്യാപ്‌ചർ, ട്രാൻസ്‌പോർട്ട്, സ്റ്റോറേജ് മേഖലയിൽ 1,130 കോടി ഡോളർ (11.3 ബില്യൺ ഡോളർ) ആഗോള നിക്ഷേപം നടന്നു (StartUs Insights). മൊത്തം വിപണി വലുപ്പം 2025-ൽ 810 കോടി ഡോളറിൽ നിന്ന് 2032-ഓടെ 1,810 കോടി ഡോളറിലേക്ക് വളരുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ, ഇത് 13 ശതമാനം വാർഷിക വളർച്ചാ നിരക്കിന് (CAGR) തുല്യമാണ് (StartUs Insights). ഗവൺമെന്റ് പിന്തുണയും ഗണ്യമാണ് — അമേരിക്ക കാർബൺ ക്യാപ്‌ചർ പ്രദർശന പദ്ധതികൾക്കായി 170 കോടി ഡോളറും, ബ്രിട്ടൻ 25 വർഷത്തിനുള്ളിൽ CCUS ക്ലസ്റ്ററുകൾക്കായി 2,170 കോടി പൗണ്ടും വകയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട് (StartUs Insights). ഈ മേഖലയിൽ ഇപ്പോൾ ഏകദേശം 3,600 കമ്പനികൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അതിൽ 1,100-ലധികവും സ്റ്റാർട്ടപ്പുകളാണ് (StartUs Insights).
വില ഇപ്പോഴും വലിയ തടസ്സം
DAC സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി ചെലവാണ്. നിലവിൽ ഒരു ടൺ CO₂ വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ 400 മുതൽ 600 ഡോളർ വരെ ചെലവാകുന്നു, ഗതാഗതത്തിനും സംഭരണത്തിനുമായി 50 മുതൽ 150 ഡോളർ വരെ അധികമായി വേണ്ടിവരും (ESI Intelligence Brief). ലിക്വിഡ് സോൾവന്റ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്ന കാർബൺ എൻജിനീയറിംഗ്, 1PointFive പോലുള്ള കമ്പനികൾക്ക് ടണ്ണിന് 500 മുതൽ 700 ഡോളർ വരെയാണ് ചെലവ് (ESI Intelligence Brief).
വ്യാപകമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന “ടണ്ണിന് 100 ഡോളർ” എന്ന ലക്ഷ്യം നിലവിലെ രാസ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ വച്ച് “അപ്രായോഗികം” ആണെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ; പകരം 2030-കളുടെ തുടക്കത്തോടെ ടണ്ണിന് 200-250 ഡോളർ എന്ന നിരക്ക് കൂടുതൽ യാഥാർഥ്യബോധമുള്ള ലക്ഷ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത് (ESI Intelligence Brief). ഊർജ ഉപഭോഗവും വലിയൊരു തടസ്സമാണ് — ഒരു ടൺ CO₂ പിടിച്ചെടുക്കാൻ 1.5 മുതൽ 2.5 മെഗാവാട്ട്-അവർ വരെ ഊർജം ആവശ്യമാണ്; ഒരു ദശലക്ഷം ടൺ ശേഷിയുള്ള ഒരു പ്ലാന്റിന് ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിന് വേണ്ട അത്രയും തുടർച്ചയായ വൈദ്യുതി (250-350 മെഗാവാട്ട്) വേണ്ടിവരും (ESI Intelligence Brief).
പ്രധാന കമ്പനികളും സാങ്കേതികവിദ്യകളും
സ്വിസ് കമ്പനിയായ Climeworks സോളിഡ് സോർബന്റ് (amine-based) സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ മുൻനിരയിലാണ്. കാർബൺ എൻജിനീയറിംഗ്, 1PointFive എന്നിവ പൊട്ടാസ്യം ഹൈഡ്രോക്സൈഡ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ലിക്വിഡ് സോൾവന്റ് രീതി ഉപയോഗിക്കുന്നു. Verdox, Avnos പോലുള്ള പുതിയ കമ്പനികൾ വികസിപ്പിക്കുന്ന ഇലക്ട്രോ-സ്വിംഗ്, മോയ്സ്ചർ-സ്വിംഗ് സോർബന്റ് സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ടണ്ണിന് 300-450 ഡോളർ എന്ന കുറഞ്ഞ നിരക്കിലേക്ക് എത്താൻ സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും ഇവ ഇപ്പോഴും വാണിജ്യപൂർവ ഘട്ടത്തിലാണ് (ESI Intelligence Brief).
യാഥാർഥ്യമോ വൈകിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയോ?
DAC സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ച് കാലാവസ്ഥാ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്. ഒരു വിഭാഗം ഇതിനെ കാലാവസ്ഥാ പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കാനുള്ള അനിവാര്യ ഉപാധിയായി കാണുമ്പോൾ, മറ്റൊരു വിഭാഗം ഇത് യഥാർഥ പുറന്തള്ളൽ കുറയ്ക്കൽ നടപടികളിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന ചെലവേറിയ വ്യതിചലനമാണെന്ന് വിമർശിക്കുന്നു. ഈ മേഖലയിലെ വർധിച്ചുവരുന്ന ഗവേഷണം, DAC പദ്ധതികൾക്ക് കാലാവസ്ഥാ നേട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം ആരോഗ്യപരവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ “അവസര നഷ്ടങ്ങൾ” (opportunity costs) കൂടി ഉണ്ടെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു (Nature — Communications Sustainability).
ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ള പ്രസക്തി
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ഇന്ത്യയ്ക്ക്, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രധാനമാകാം. എന്നാൽ നിലവിലെ ഉയർന്ന ചെലവും ഊർജ ആവശ്യകതയും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, സൗരോർജം പോലുള്ള വൃത്തിയുള്ള ഊർജ സ്രോതസ്സുകൾ വൻതോതിൽ ലഭ്യമായ ശേഷം മാത്രമേ ഇന്ത്യയിൽ DAC പദ്ധതികൾ സാമ്പത്തികമായി പ്രായോഗികമാകൂ എന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. അതുവരെ, കാടുവളർത്തൽ, മണ്ണ് കാർബൺ സംഭരണം പോലുള്ള പ്രകൃതി-അധിഷ്ഠിത പരിഹാരങ്ങൾക്കായിരിക്കും മുൻഗണന.
സ്രോതസ്സുകൾ (References)
- Carbon Capture Report 2026: 430MtCO2 by 2030 — StartUs Insights
- Direct Air Capture (DAC) Cost Analysis 2026: The Race to $200/tCO2 — ESI Intelligence Brief
- Direct air capture has substantial health and climate opportunity costs — Nature, Communications Sustainability
- Direct Air Capture: Assessing Impacts to Enable Responsible Scaling — World Resources Institute