ഷോപ്പ് ലോഗിൻ
കേരളത്തിലെ റബ്ബർ തോട്ടം - മലയോര കാർഷിക ഭൂപ്രകൃതി
രാഷ്ട്രീയം

കേരളത്തിലെ റബ്ബർ പ്രതിസന്ധിയും താങ്ങുവില രാഷ്ട്രീയവും: മധ്യതിരുവിതാംകൂറിന്റെ സാമ്പത്തിക അതിജീവനം

· ധ്വനി

ഉള്ളടക്കം
  1. 1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ഇന്ത്യയുടെ റബ്ബർ തലസ്ഥാനമായി മാറിയ കോട്ടയം
  2. 2. റബ്ബർ പാലിന്റെ മൈക്രോ-ഇക്കോണമി: പ്രാദേശിക കമ്പോളങ്ങളെ നയിച്ച കരുത്ത്
  3. 3. വിലത്തകർച്ചയും ആഗോള കാരണങ്ങളും: സ്വാഭാവിക റബ്ബർ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധി
  4. 4. കുതിച്ചുയരുന്ന ഉത്പാദനച്ചെലവും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും
  5. 5. റബ്ബർ ബോർഡിന്റെ റീപ്ലാന്റിംഗ് സബ്‌സിഡി പ്രതിസന്ധി
  6. 6. റബ്ബർ ഉത്പാദന പ്രോത്സാഹന പദ്ധതിയും (RPIS) താങ്ങുവില രാഷ്ട്രീയവും
  7. 7. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങൾ
  8. 8. റബ്ബർ വെട്ടിമാറ്റി പുതിയ വിളകളിലേക്ക്: മലയോരത്തെ കൃഷി മാറ്റങ്ങൾ
  9. 9. മൂല്യവർദ്ധിത ഉൽപ്പന്നങ്ങളും റബ്ബർ അധിഷ്ഠിത വ്യവസായങ്ങളും
  10. 10. ഭാവിയിലേക്കുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളും നയപരമായ ഇടപെടലുകളും
  11. 11. ഉപസംഹാരം

കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ചരിത്രത്തിൽ റബ്ബറിനോളം ആഴത്തിൽ ഇടംപിടിച്ച മറ്റൊരു കാർഷിക വിളയുണ്ടാകില്ല. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ ചുവന്ന മണ്ണിൽ വേരുകളാഴ്ത്തി പടർന്നുപന്തലിച്ച ‘ഹെവിയ ബ്രസീലിയൻസിസ്’ (Hevea brasiliensis) എന്ന വെളുത്ത പാൽ ചുരത്തുന്ന മരം, ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറുകിട കർഷക കുടുംബങ്ങളെയാണ് ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റി ഉയർന്ന ജീവിതനിലവാരത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തിയത്. കോട്ടയം, പത്തനംതിട്ട, ഇടുക്കി, എറണാകുളം ജില്ലകളിലെയും വടക്കൻ മലബാറിലെ കുടിയേറ്റ മേഖലകളിലെയും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ആതുരാലയങ്ങൾ, ഗതാഗത സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം തന്നെ റബ്ബർ വിറ്റുകിട്ടിയ ധനത്തിന്റെ അടിത്തറയിലാണ് പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടത്.

എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുകയും, റബ്ബർ കൃഷി കർഷകന് കനത്ത ബാധ്യതയായി മാറുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആഗോള വിപണിയിലെ വിലയിടിവും, അനിയന്ത്രിതമായ ഇറക്കുമതിയും, കുതിച്ചുയരുന്ന ഉത്പാദനച്ചെലവും ചേർന്ന് സംസ്ഥാനത്തെ തോട്ടം മേഖലയെ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടിരിക്കുകയാണ്. റബ്ബറിന്റെ താങ്ങുവില ഉയർത്തണമെന്ന ആവശ്യം ഇന്ന് കേവലം സാമ്പത്തിക വിഷയം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഗതിവിഗതികളെത്തന്നെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന സുപ്രധാന ഘടകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.


1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ഇന്ത്യയുടെ റബ്ബർ തലസ്ഥാനമായി മാറിയ കോട്ടയം

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് കേരളത്തിന്റെ മലയോരങ്ങളിൽ റബ്ബർ കൃഷി പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആരംഭിച്ചത്. എന്നാൽ വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് എസ്റ്റേറ്റുകൾക്ക് പകരം, ഒന്നോ രണ്ടോ ഏക്കർ മാത്രം ഭൂമിയുള്ള സാധാരണക്കാരായ ചെറുകിട കർഷകരാണ് റബ്ബറിനെ ജനകീയമാക്കിയത്. ഇന്ത്യയിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സ്വാഭാവിക റബ്ബറിന്റെ (Natural Rubber) 75 ശതമാനത്തിലധികവും കേരളത്തിന്റെ സംഭാവനയാണ്.

കോട്ടയം നഗരം ‘റബ്ബർ നഗരം’ (Land of Latex) എന്ന പേരിൽ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടു. റബ്ബർ ബോർഡിന്റെയും ഇന്ത്യൻ റബ്ബർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെയും (RRII) ആസ്ഥാനമായി കോട്ടയം മാറി. കുട്ടികളുടെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം, വിദേശ യാത്രകൾ, വീടുപണി, വിവാഹങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം റബ്ബർ ഷീറ്റിന്റെ ദൈനംദിന വിലയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു കാലത്ത് റബ്ബർ പാലിന്റെ വില കിലോഗ്രാമിന് 240 രൂപ കടന്നപ്പോൾ കേരളത്തിലെ ഗ്രാമീണ വിപണികൾ അഭൂതപൂർവ്വമായ പണക്കൊഴുപ്പിലാണ് ജീവിച്ചത്.


2. റബ്ബർ പാലിന്റെ മൈക്രോ-ഇക്കോണമി: പ്രാദേശിക കമ്പോളങ്ങളെ നയിച്ച കരുത്ത്

റബ്ബർ കൃഷിയുടെ സവിശേഷത അത് സൃഷ്ടിച്ച ദൈനംദിന പണലഭ്യതയായിരുന്നു (Daily Cash Flow):

  • റബ്ബർ ഷീറ്റുകൾ ഉണക്കി വിൽക്കുമ്പോഴും ലാറ്റക്സ് പാൽ സൊസൈറ്റികളിൽ അളക്കുമ്പോഴും കർഷകരുടെ കൈകളിലേക്ക് ആഴ്ചതോറും പണമെത്തി.
  • പാലാ, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, തൊടുപുഴ, റാന്നി, പുനലൂർ തുടങ്ങിയ ടൗണുകളിലെ പലചരക്ക് വ്യാപാരശാലകൾ, വസ്ത്രശാലകൾ, സ്വർണ്ണക്കടകൾ, ഹോട്ടലുകൾ എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായും നിലനിന്നത് റബ്ബർ കർഷകരുടെ ക്രയശേഷിയെ (Purchasing Power) ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു.
  • സംസ്ഥാനത്തെ സഹകരണ ബാങ്കുകളിലെ നിക്ഷേപങ്ങളിൽ വലിയൊരു പങ്കും റബ്ബർ കർഷകരുടെ സമ്പാദ്യമായിരുന്നു. റബ്ബർ വില തകർന്നതോടെ ഈ ചെറുകിട നഗരങ്ങളിലെ കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങൾ കടുത്ത മാന്ദ്യത്തിലാവുകയും സഹകരണ വായ്പാ തിരിച്ചടവുകൾ പ്രതിസന്ധിയിലാവുകയും ചെയ്തു.
  • സ്കൂൾ ഫീസുകൾ അടയ്ക്കാനും വീടുകളിലെ നിത്യനിദാന ചെലവുകൾ നടത്താനും റബ്ബർ ഷീറ്റ് വിറ്റുകിട്ടുന്ന പണത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഒരു വലിയ ഗ്രാമീണ ജനസമൂഹം കടുത്ത ദാരിദ്ര്യഭീഷണിയിലായി.

3. വിലത്തകർച്ചയും ആഗോള കാരണങ്ങളും: സ്വാഭാവിക റബ്ബർ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധി

2012-ന് ശേഷം ആഗോള വിപണിയിലുണ്ടായ വ്യതിയാനങ്ങൾ കേരളത്തിലെ റബ്ബർ കർഷകരുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെ തകിടം മറിച്ചു:

  1. ആസിയാൻ സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര കരാറും (ASEAN FTA) ഇറക്കുമതിയും: വിയറ്റ്നാം, തായ്‌ലൻഡ്, ഇന്തോനേഷ്യ, മലേഷ്യ തുടങ്ങിയ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉത്പാദനച്ചെലവ് വളരെ കുറവാണ്. ഇന്ത്യ ആസിയാൻ കരാറുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടതോടെ, കുറഞ്ഞ ഇറക്കുമതി തീരുവയിൽ (Zero or Low Custom Duty) ബ്ലോക്ക് റബ്ബറും കോമ്പൗണ്ടഡ് റബ്ബറും വൻതോതിൽ ഇന്ത്യൻ വിപണിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി.
  2. ടയർ കമ്പനികളുടെ ലോബിയിംഗ്: ഇന്ത്യയിലെ വൻകിട ടയർ നിർമ്മാതാക്കൾ ആഭ്യന്തര കർഷകരിൽ നിന്ന് ന്യായവില നൽകി റബ്ബർ വാങ്ങുന്നതിന് പകരം, വിദേശത്ത് നിന്ന് വിലകുറഞ്ഞ റബ്ബർ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത് ആഭ്യന്തര വില കുത്തനെ ഇടിയാൻ കാരണമായി.
  3. സിന്തറ്റിക് റബ്ബറിന്റെ സാന്നിധ്യം: ക്രൂഡ് ഓയിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ഉപോൽപ്പന്നങ്ങളിൽ നിന്ന് നിർമ്മിക്കുന്ന കൃത്രിമ റബ്ബർ (Synthetic Rubber) വിലകുറവിൽ ലഭ്യമായതോടെ പല വ്യാവസായിക ആവശ്യങ്ങൾക്കും പ്രകൃതിദത്ത റബ്ബറിന്റെ ഉപയോഗം കുറഞ്ഞു.
  4. അന്താരാഷ്ട്ര സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം: ആഗോള ഓട്ടോമൊബൈൽ വ്യവസായത്തിലുണ്ടായ മാന്ദ്യവും ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ റബ്ബറിന്റെ ഡിമാൻഡ് കുറയാൻ ഇടയാക്കി.

4. കുതിച്ചുയരുന്ന ഉത്പാദനച്ചെലവും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും

വിലയിടിവിനൊപ്പം തന്നെ തോട്ടം പരിപാലനത്തിനുള്ള ചെലവുകൾ അനിയന്ത്രിതമായി വർദ്ധിച്ചതാണ് ചെറുകിട കർഷകരെ കടക്കെണിയിലാക്കിയത്:

  • ടാപ്പിംഗ് കൂലി വർദ്ധനവ്: ഒരു റബ്ബർ മരം ടാപ്പ് ചെയ്യുന്നതിന് തൊഴിലാളികൾക്ക് നൽകേണ്ട കൂലി വൻതോതിൽ വർദ്ധിച്ചു. ദിവസക്കൂലി 500 മുതൽ 700 രൂപ വരെ ഉയർന്നതോടെ, മരങ്ങളിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പാലിന്റെ വരുമാനം ടാപ്പിംഗ് കൂലി കൊടുക്കാൻ പോലും തികയാത്ത അവസ്ഥയായി.
  • തോട്ടം സംരക്ഷണച്ചെലവ്: വർഷക്കാലത്ത് ടാപ്പിംഗ് മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ നടത്തുന്ന ‘റെയിൻ ഗാർഡിംഗ്’ (Rain Guarding) പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റുകളുടെയും പശയുടെയും വില ഇരട്ടിയായി.
  • കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ടാപ്പിംഗ് ദിനങ്ങളിലെ കുറവും: കാലംതെറ്റി പെയ്യുന്ന കനത്ത മഴയും അമിതമായ ചൂടും കാരണം പ്രതിവർഷം ലഭിച്ചിരുന്ന ടാപ്പിംഗ് ദിനങ്ങൾ 200 ദിവസങ്ങളിൽ നിന്ന് 120-140 ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. ഇത് വാർഷിക ഉത്പാദനത്തെ സാരമായി ബാധിച്ചു.
  • രോഗബാധയും കീടനാശിനി ചെലവും: അസാധാരണ ഇലകൊഴിച്ചിൽ (Abnormal Leaf Fall), കുമിൾ രോഗങ്ങൾ, ചെന്നീരൊഴുക്ക് എന്നിവ തടയുന്നതിന് കോപ്പർ ഓക്സിക്ലോറൈഡ് തളിക്കാനും രാസവളങ്ങൾ വാങ്ങാനും വൻ തുക ചെലവഴിക്കേണ്ടി വരുന്നു.

ഇതിന്റെ ഫലമായി ഒരു കിലോഗ്രാം സ്വാഭാവിക റബ്ബർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിന് കർഷകന് ശരാശരി 180 മുതൽ 200 രൂപയിലധികം യഥാർത്ഥ ചെലവ് വരുമ്പോൾ, വിപണിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത് തുച്ഛമായ വരുമാനമാണ്.


5. റബ്ബർ ബോർഡിന്റെ റീപ്ലാന്റിംഗ് സബ്‌സിഡി പ്രതിസന്ധി

പഴയതും ഉത്പാദനക്ഷമത കുറഞ്ഞതുമായ റബ്ബർ മരങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റി പുതിയ ഉയർന്ന വിളവ് നൽകുന്ന തൈകൾ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നതിന് റബ്ബർ ബോർഡ് നൽകിയിരുന്ന റീപ്ലാന്റിംഗ് സബ്‌സിഡിയിലെ കാലതാമസവും കർഷകരെ വലയ്ക്കുന്നുണ്ട്:

  • ഹെക്ടറിന് നൽകുന്ന സബ്‌സിഡി തുക ഇന്നത്തെ പണപ്പെരുപ്പത്തിന് അനുസൃതമായി വർദ്ധിപ്പിക്കണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമാണ്.
  • ഏഴു വർഷത്തോളം പുതിയ മരങ്ങൾ പാകമാകാൻ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ കർഷക കുടുംബങ്ങൾക്ക് മറ്റ് ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നു.
  • ഇതിന് പരിഹാരമായി ഇടവിള കൃഷികൾ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പ്രത്യേക സഹായ പദ്ധതികൾ ബോർഡ് ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

6. റബ്ബർ ഉത്പാദന പ്രോത്സാഹന പദ്ധതിയും (RPIS) താങ്ങുവില രാഷ്ട്രീയവും

കർഷകരുടെ കടുത്ത പ്രതിഷേധങ്ങളെത്തുടർന്ന് 2015-ലാണ് അന്നത്തെ യു.ഡി.എഫ് സർക്കാർ ‘റബ്ബർ പ്രൊഡക്ഷൻ ഇൻസെന്റീവ് സ്കീം’ (RPIS) എന്ന സബ്‌സിഡി പദ്ധതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത്. റബ്ബർ ബോർഡ് നിശ്ചയിക്കുന്ന ദിവസേനയുള്ള മാർക്കറ്റ് വിലയും സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന വിലയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നേരിട്ട് കർഷകരുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകളിലേക്ക് സബ്‌സിഡിയായി നൽകുന്നതാണ് ഈ പദ്ധതി.


7. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങൾ

കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിധിയെഴുത്തുകൾ എന്നും റബ്ബർ വിലയുമായി ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നതാണ്. കേരള കോൺഗ്രസ് പാർട്ടികളുടെ പ്രധാന വോട്ട് ബാങ്കായ ക്രൈസ്തവ-കുടിയേറ്റ കർഷക സമൂഹത്തിന് റബ്ബർ വില കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് നിലനിൽപ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയമാണ്.

  • സഭാ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ: സീറോ-മലബാർ സഭ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സഭാ നേതൃത്വങ്ങൾ റബ്ബർ കർഷകരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ നിരന്തരം പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. 300 രൂപ താങ്ങുവില ഉറപ്പാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ മുന്നണികൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പിന്തുണ നൽകുമെന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രസ്താവനകൾ രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.
  • കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന പോര്: കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഇറക്കുമതി നയങ്ങളാണ് വിലത്തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമെന്ന് സംസ്ഥാന ഭരണകൂടം കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സംസ്ഥാന സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സബ്‌സിഡികൾ കർഷകരിലേക്ക് കൃത്യസമയത്ത് എത്തുന്നില്ലെന്നും ഫണ്ട് കുടിശ്ശികയാണെന്നും പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികൾ ആരോപിക്കുന്നു.

8. റബ്ബർ വെട്ടിമാറ്റി പുതിയ വിളകളിലേക്ക്: മലയോരത്തെ കൃഷി മാറ്റങ്ങൾ

വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരുന്നിട്ടും റബ്ബർ ലാഭകരമല്ലാതായതോടെ, ആയിരക്കണക്കിന് കർഷകർ തങ്ങളുടെ റബ്ബർ മരങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റി മറ്റ് ബദൽ കൃഷികളിലേക്ക് ചുവടുമാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് മലയോരങ്ങളിൽ കാണുന്നത്:

  1. വിദേശ പഴവർഗ്ഗങ്ങൾ: റമ്പൂട്ടാൻ, അവൊക്കാഡോ (ബട്ടർ ഫ്രൂട്ട്), ഡ്രാഗൺ ഫ്രൂട്ട്, മാംഗോസ്റ്റിൻ എന്നിവയ്ക്ക് വിപണിയിൽ ഉയർന്ന വില ലഭിക്കുന്നതിനാൽ പലരും റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ പഴത്തോട്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റി.
  2. സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും തെങ്ങും: ജാതിക്ക, ഏലം, കുരുമുളക് എന്നിവയിലേക്കും ഉയർന്ന വരുമാനം നൽകുന്ന സങ്കരയിനം തെങ്ങുകളിലേക്കും കർഷകർ തിരിയുന്നു.
  3. തടി വ്യവസായം (Agroforestry): മഹാഗണി, തേക്ക്, മാഞ്ചിയം തുടങ്ങിയ വാണിജ്യ തടി മരങ്ങൾ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ച് ദീർഘകാല നിക്ഷേപമായി മാറ്റുന്ന പ്രവണതയും ശക്തമാണ്.

എന്നാൽ ഈ വിളമാറ്റം കേരളത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത തോട്ടം മേഖലയുടെ ഘടനയെത്തന്നെ അടിമുടി മാറ്റിയെഴുതുകയാണ്.


9. മൂല്യവർദ്ധിത ഉൽപ്പന്നങ്ങളും റബ്ബർ അധിഷ്ഠിത വ്യവസായങ്ങളും

റബ്ബറിനെ കേവലം പച്ച ഷീറ്റുകളാക്കി വിൽക്കുന്നതിന് പകരം മൂല്യവർദ്ധിത ഉൽപ്പന്നങ്ങളാക്കി (Value-Added Products) മാറ്റുകയാണ് പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കാനുള്ള ശാശ്വത മാർഗ്ഗം:

  • കേരള റബ്ബർ ലിമിറ്റഡ് (KRL): സംസ്ഥാന സർക്കാർ മുൻകൈയെടുത്ത് രൂപീകരിച്ച കമ്പനി വഴി റബ്ബർ അധിഷ്ഠിത വ്യവസായ പാർക്കുകൾ സ്ഥാപിക്കുകയും, മെഡിക്കൽ ഗ്ലൗസുകൾ, സർജിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ, ഓട്ടോമൊബൈൽ ബുഷുകൾ, വ്യാവസായിക ഹോസുകൾ എന്നിവ നിർമ്മിക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
  • റബ്ബർ കർഷക ഉത്പാദക കമ്പനികൾ (FPOs): കർഷകർ സംഘടിച്ച് ഫാർമർ പ്രൊഡ്യൂസർ കമ്പനികൾ രൂപീകരിക്കുകയും നേരിട്ട് മൂല്യവർദ്ധിത ഉൽപ്പാദനത്തിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇടനിലക്കാരുടെ ചൂഷണം ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

10. ഭാവിയിലേക്കുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളും നയപരമായ ഇടപെടലുകളും

റബ്ബർ മേഖലയെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ അടിയന്തിരമായി നടപ്പിലാക്കേണ്ട ചില സുപ്രധാന നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഇവയാണ്:

  1. ഇറക്കുമതി തീരുവ വർദ്ധിപ്പിക്കുക: ആഭ്യന്തര കർഷകരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി സ്വാഭാവിക റബ്ബറിന്റെ ഇറക്കുമതി തീരുവ ഗണ്യമായി ഉയർത്തുകയും പോർട്ട് നിയന്ത്രണങ്ങൾ കർശനമാക്കുകയും വേണം.
  2. നാഷണൽ റബ്ബർ പോളിസി: ചെറുകിട കർഷകരുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന സമഗ്രമായ ദേശീയ റബ്ബർ നയം കേന്ദ്ര സർക്കാർ കാലതാമസമില്ലാതെ നടപ്പിലാക്കണം.
  3. സബ്‌സിഡി വിതരണത്തിലെ സുതാര്യത: സംസ്ഥാന സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന താങ്ങുവില സബ്‌സിഡികൾ മാസങ്ങളോളം കുടിശ്ശികയാകാതെ ഡിജിറ്റൽ സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ യഥാസമയം കർഷകരുടെ അക്കൗണ്ടുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തണം.
  4. ആധുനിക ടാപ്പിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യകൾ: തൊഴിലാളി ക്ഷാമം പരിഹരിക്കാൻ ഓട്ടോമേറ്റഡ് ടാപ്പിംഗ് മെഷീനുകളും, ലോ-ഫ്രീക്വൻസി ടാപ്പിംഗ് (Low-Frequency Tapping) സാങ്കേതികവിദ്യകളും വ്യാപകമാക്കണം.

11. ഉപസംഹാരം

റബ്ബർ മധ്യതിരുവിതാംകൂറിന് വെറുമൊരു മരമല്ല; അത് ആ നാടിന്റെ സംസ്കാരവും സമ്പത്തുമാണ്. ആഗോള വിപണിയുടെ ചാഞ്ചാട്ടങ്ങളിൽപ്പെട്ട് ആ തോട്ടം സംസ്കാരം നാമാവശേഷമായാൽ അത് കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്കും തൊഴിൽ മേഖലയ്ക്കും താങ്ങാനാവാത്ത ആഘാതമായിരിക്കും ഉണ്ടാക്കുക. പുതിയ തലമുറ കൃഷിയിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടണമെങ്കിൽ കൃഷി ലാഭകരമാണെന്ന ബോധ്യം അവർക്ക് നൽകാൻ സാധിക്കണം. താങ്ങുവില പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ആയുധമാക്കാതെ, കർഷകന്റെ വിയർപ്പിന് ന്യായമായ വില ഉറപ്പുനൽകുന്ന ശാശ്വത പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ഭരണാധികാരികൾ തയ്യാറാകേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുക